Կթվա պարզ ու անհետաքրքիր գործընթաց է ու կարիք չկա դրա վրա ժամանակ ծախսել, սակայն երբ առաջին անգամ մոտ մեկ տարի առաջ պատահաբար մասնակից դարձա այդ գործընթացին, սկսեցի սիրել և տապակած կանաչիները և հատկապես դրանց հավաքելը:
Երեկ, երբ Մեծամորում էինք, սկիսուր մայրիկս իմանալով նախասիրությունս կազմակերպեց այդ արարողությունը իր աշխատավայրի հարակից տարածքում...
Երևի տարօրինակ էր տեսնողների համար իմ անհամապատասխան հագուստն ու արածս աշխատանքը, բայց ես, իսկապես, չէի ափսոսում սպիտակ բոթասներս, այլ վայելում էի արևն ու հողի հոտը:
Ամենահետաքրքիրն այն էր, որ նախատեսվածից շուտ պատրաստեցինք ու ճաշակեցինք, քանի որ հյուր էին եկել ամուսնուս ընկերները ու կարծես թե հավանեցին « Սուսիի հավաքած բանջարը»:
Բանջարի անվճար գովազդ ստացվեց,բայց դա էլ մի ուրիշ հաճույք է, մի օր ժամանակ գտեք ու գնացեք բանջարի :
