5/06/2016

Փոխել չես կարող

Դու  կարող ես փոխարինել  ինձ, երբ կամենաս...
Ոչ ոք դեմ չի լինի: 
Նույնիսկ ես:
... բայց փոխել չես կարող: 
Ես կմնամ այնպիսին ինչպիսին  վրձնել  է ինձ Երկինքը: 
Դեմ չեմ, գուցե և ծուռ, վանգոգյան  անհավասարաչափությամբ,   բայց չի կրկնօրինակել ոչ մեկից,չի նմանեցրել ինձ ոչ մեկին.  ես բնօրինակն  եմ  Երկնքի  վաղ արշալույսի  մտահաղացման:
Գույներես խիտ են.իրարամերժ ու  ներդաշնակ: 
Ո՞վ ես դու որ խմբագրես Ամենակարողի ստեղծագործությունը:
Դու կարող ես փախարինել ինձ:
Փոխելու իրավունքը  քեզ չի վերապահված:

2/12/2016

Կյանքդ մոխրաման է դարձել․․․

Մատներիդ արանքում ևս մեկ  գլանակ  մոխրացավ։

Ծխի ծանր  շղարշի միջով նայում ես շուրջդ ու  հասկանում, որ էլի  մենակ ես։

Սենյակիդ պատուհանից ներս ընկած մի բուռ  արևը  քեզ չի ջերմացնում ու  դատարկությունից վառում ես հերթական ծխախոտը, որ գոնե ծխով լցնես ներսդ։

  Չեմ կարեկցում քեզ:                                                               

Քո  իսկ  ձեռքով  ծխախոտի նման  վառեցիր  նաև  սերը ու  այդ ծխի  դառնությունը  քեզ դեռ քիչ  է։                     

Կարծում էիր ամեն ինչ  պարզից էլ  պարզ է․ ձեռքդ կտանես գրպանդ ու  կհայտնվի հաջորդը․․․

Սերը  ծխախոտ  չէ. մոխրացող սիրո ծուխը  խեղդում է։
Եվ քանի՞  քանիսն  ես վառել։

Կյանքդ մոխրաման  է դարձել․․․


2/04/2016

Պարոն

Պարո'ն, Դուք այս  էլ  որերորդ  գիշերն   է   այցելում եք ինձ իմ  երազում:
Ոչ, ես բոլորովին էլ  դեմ չեմ. իմ երազի դռները միշտ բաց են Ձեզ համար...
Բայց  ախր  Դուք  գալիս եք կոկիկ, վայելուչ  հագնված`  գծավոր  վերնաշապիկով ու  սև  փայլուն  կոշիկներով, իսկ  ե՞ս... չէ որ  ես այդ ժամանակ  ննջում եմ իմ հնացած գիշերազգստով:
Անհարմար է,  չէ՞...

Մյուս անգամ երբ   իմ  երազում   հայտնվելու  լինեք  ինձ մի  մետաքսաթել  ճերմակ  զգեստ բերեք, որպեսզի  պատշաճ տեսք ունենամ Ձեզ դիմավորելիս:
Այդ ժամանակ երբ  նստեմ  Ձեր  դիմաց  Ձեզ համապատասխան այդ  հագուստով միգուցե  ի վերջո հարցնեմ.
_Ինչո՞վ եմ արժանացել Ձեր  երազային այցելությանը, պարոն..

2/03/2016

Լավ եմ ...

Դու ամեն օր ինձ  բարևում  ես  ու  սիալիր  ժպիտով հարցնում.
- Ինչպե՞ս ես:
Բայց  ես նայում եմ  քեզ ու  հասկանում, որ դու ինձ բնավ չես ճանաչում ու  չգիտես անգամ թե  ես ինչպիսինն եմ:
Ոչինչ չգիտես իմ մասին... չգիտես անգամ, որ ես նման չեմ իմ անձնագրի նկարին, որ  ես լաց եմ լինում անգամ երբ եղունգս է կոտրվում, որ  ես առավոտյան նկարում եմ գոլորշապատ ապակիների վրա և  կատուներին տանել չեմ կարողանում: Դու չես էլ պատկերացնում թե ես ինչ երգ  եմ  լսում երբ մենակ եմ  լինում,  ինչ եմ կարդում երբ կոտրված եմ լինում   և  թե ինչից եմ վախենում երբ կարոտում եմ...
Իսկապես կարևոր չէ՞:
Ուրեմն  ի՞նչ  կարևոր   է թե ինչպես եմ:
Չեմ կարծում թե դու  ուրիշ  պատասխան ես  սպասում.
- Լավ եմ, շնորհակալություն:


10/17/2015

Քոնը դարձրու նրան

Երբ ուրիշի սխալը դարձել է քեզ համար ճակատագիր, իսկ համբերությունդ` մի թղթե տնակ հողմերի դիմաց. կանգ առ, էլ մի կծկվիր այդ նեղ ու փոքր տնակում, էլ մի լարիր ջղերդ, որ վերջին ուժերովդ պահես «ամոթ» ու «վախ» թղթե սյուները այդ տան:
Պատռիր այդ տունն ու դուրս եկ բոկոտն վազելով, որ անգամ ոտնամաշկդ շոշափի ազատությունը:
Բաց թող ձայնդ, որ խառնվի բննությանն ու երգ դառնա`դարման դառնա ճնշված հոգուդ համար:
Մե~ն մենակ մնա, որ ստիպված չլինես այս նեղ աշխարհը կիսես որևէ մեկի հետ:
Հաճախ նայիր անեզր երկնքին, որ վերագտնես երազներդ:
Հետո? Հետո անձայն վերադարձիր այն ուրիշի մոտ ու քոնը դարձրու նրան, որ սիրես նրա սխալներն էլ անգամ :

... սկսիր ձուլել պատերը քո համբերության տան կուռ սիրո երկաթով:

9/20/2015

Ձեռքերս


Կնոջ տարիքը հաճախ հնարավոր է  խորամանկորեն քողարկել գրագետ դիմահարդարման և  զանազան այլ  կոսմետիկ միաջամտությունների շնորհիվ, սական միայն  ձեռքերը միշտ միամտորեն մատնում են մեր ոչ միայն ապրած տարիների քանակը այլ նաև որակը .... ու շահագրգիռ մարդը դեռ շատ ավելին էլ  կարող է իմանալ նայելով միայն ձեքերին:
Ամուսնությունը  իմ ձեռքի վրա թողել է իր հետքը (մատանու տեսքով), երեխան իր՝  (արտահայտված երակների, որակազրկված եղունգների ) , նիհարելու հետևանքները՝ իրենցը:Բայց ես սիրում եմ իմ ձեռքերը:Վերջերս նկատեցի, որ երբ սրտնեղած եմ լինում ես նայում եմ իմ ձեռքերին ու կարծես ինքնավստահություն եմ ստանում. Իմ ձեռքերն այլևս փափկասուն օրիորդի ձեռքեր չեն . նրանց նայելով տեսնում եմ ուժեղ, կամային կնոջ ձեռքեր, որոնք ի վիճակի են խոչընդոտներ հաղթահարել:Երբ մի օր տեսա, որ  ամուսնական մատանիս արդեն  լողում է մատնեմատիս վրա, սկզբում ինձ տգեղացած զգացի, հուսահատվեցի, հասկանալով  որ երբեք չի վերականգնվի նախկին արտաքինս... սակայն հիմա սովորել  եմ սիրել  բոլոր այն փոփոխությունները, որ ինձ վրա կատարում է կյանքը:Ամենևին չեմ հասկանում կանանց ժամանակի հետքերը թաքցնելու  խելահեղ ձգտումը: Արտաքինի հետ կապված բոլոր բարդույթները հօդս են ցնդում , երբ սկսում ես կոսմետիկ վերանորոգում անես նախ ուղեղում: Չեմ կարող համոզել, որ  դա հեշտ է, կամ ես շատ հեշտ եմ ընդունել դա, չնայած որ միշտ կարդացել եմ էտ մասին, բայց իմ կյանքում սկսեցին թարմանալ գույները, երբ մի օր իսկապես սկսեցի իմ մեջ տեսնել ոչ թե մեծացող աղջնակի, այլ հասունացող կնոջ: Գնահատեցի ապրածս ու սկեցի վայելել այն ամենն ինչ իմ շուրջն է. ամենապարզ շփումները, երբեք չկրկնվող արևածագը, սուրճի բույրը, խնձորի համը...Ես հանեցի ականջակալներս, որ լսեմ քամու ձայնը. աստվածային մեղեդի...Ես արդեն վաղուց է ինչ ոչինչ չէի հրապարակում. անընդհատ վախենում էի ընթերցողների արձագանքից , հիմա զարմանալի համարձակությամբ գրում եմ չվախենալով նույնիսկ չարձագանքվելուց:Դորյան Գրեյի կախարդական դիմանկարի նման միշտ ժամանակի իրական հետքերն են ի ցույց դնում ձեռքերս: Ես  մտովի սեղմում եմ բոլոր այն մարդկանց ձեռքերը, ովքեր միացան իմ մտքերին: 




9/15/2015

Հաշտվում եմ

Հաշտվում  եմ... և արևի հետ, որ ինձ չի ջերմացնում և ջրի հետ, որն ինձ չի հագեցնում և մարդկանց հետ, որոնք իմը չեն,  և զգացմունքների հետ, որ տանել չեմ կարողանում... ինչևէ . հաշտվում եմ: 
Հաշտությունը զոհ  է պահանջվում և ես նորից զոհաբերում եմ ինձ՝ իմ ցանկությունները, իմ երազներն ու տեսիլնքները :
 Ուրիշ ոչինչ զոհաբերելու քաջություն չունեմ: Ոչինչ այնպես չի ցավեցնում, քան երբ հասկանում ես, թե ինչ ես ուզում ու շարունակում ես մնալ այնտեղ, որտեղ շարունակ  կրկնում ես այն ամենը ինչ չես ուզում:
Ես ամեն առավոտ ինձ խոստանում եմ, որ ինքս ինձ պիտի պաշտպանեմ , որ նոր օրը ինձ  ինձանից չի խլելու, որ ես քայլելու եմ դեպի իմ երազանքները...

Բայց հաշտվել այնուամենայնիվ պետք է իրականում, իսկ հաշտությունը զոհաբերություն է պահանջում...

Լրահոս